Massive Open Online Courses. Nu en in de toekomst.

Joost Uitdewilligen
Joost Uitdewilligen Managing Partner - Creative Development

We’re not paying, because this guy’s a Mooc!’. ‘Mooc? What’s a Mooc? You can’t call me a Mooc!’ ‘Oh no?!’…

De één geeft de ander een klap in z’n gezicht en een bargevecht is geboren. Dit is een beroemde scène uit Robert-De-Niro’s film, Meanstreet. En ja, ik krijg eigenlijk ook wel zin om een bargevecht aan te gaan met al die mensen die alles maar een echte MOOC blijven noemen! Kappen daarmee wat mij betreft…

Oké, oké, een beetje uitleg is hierbij wel nodig, dat werkt vaak beter dan iemand een klap verkopen.

MOOC staat voor Massive Open Online Courses

En in dit artikel ga ik kijken naar de voorvechters van MOOCs. Wat er mis is met het huidige aanbod en misschien eindig ik wel positiever met een paar voorbeelden van goed gebruik van MOOCs en hoe het in de toekomst misschien nóg wel beter kan.

‘Massaal’…

…is hier hét kernwoord. Ga MOOC maar eens Googlen, nu, toe maar! Ik daag je uit. Het is écht ongelooflijk!

Er is een enorme hoeveelheid aan websites die meters lange lijsten aanbieden met alle cursussen die ze je kunnen aanbieden. Bijvoorbeeld: ‘Top550 MOOC cursussen.’ ‘MOOC lijsten; ’MOOC mappen en ga zo maar door.

Dus het eerste nadeel wat ik gevonden heb; te veel informatie! Waar moet ik heen? Naar wie moet ik op zoek voor advies? Wat is goed en wat niet? Laten we het opsplitsen en kijken of we het wat eenvoudiger kunnen maken.

De meeste MOOC projecten staan in verbinding met universiteiten. Dit is vooral te danken aan de opkomst van een aantal goed gefinancierde verstrekkers, geassocieerd met topuniversiteiten, waaronder; Udacity, Coursera en edX.

Daarbij zijn meeste (niet alle) MOOCs gebaseerd op zelfstudie. Thuisonderwijs is al jaren in verschillende vormen aanwezig, van radio cursussen in de jaren ’20 tot de opening van de Open Universiteit in het Verenigd Koninkrijk in de jaren ’70. Dat is niet nieuw, maar MOOCs zijn dé cursussen voor longdistance onderwijs in het digitale tijdperk.

MOOCs zijn dé cursussen voor longdistance onderwijs in het digitale tijdperk.

Wat ze ook bieden is een samensmelting; middelen bundelen; informatie delen; en dat van vele individuen, groepen en organisaties.

Van de aanbieders komt ook een gevarieerd aanbod aan middelen die gebruikt kunnen worden bij het volgen van een cursus: video, bestanden, documentatie en moderne technologie in de vorm van webtools. Apps, Skype, e-mailen, virtuele schoolboeken en non-stop vernieuwende technologie. Deze vernieuwing beschrijven? Daar is geen beginnen aan!

‘Dit klinkt allemaal geweldig!’ hoor ik je zeggen.

Nou dan zeg ik op mijn beurt: verkijk je niet op de buitenkant! Als we de verpakking openen, komt de inhoud er als een enorme puinhoop uit en ligt dan voor je. Het is te vergelijken met een enorm ingewikkeld doe-het-zelf meubel. Je hebt een doos met ingrediënten, alle onderdelen liggen voor je, maar je hebt geen handleiding!

Waar staan we nu?

Oké, ik zal je een idee geven van waar ik denk dat we nu zijn met MOOC. En hoe ik denk dat we verder kunnen gaan om dingen te verbeteren. Oké? Oké!

Ten eerste bieden de universiteiten en de belangrijkste verstrekkers, als Udacity, Coursera en edX, gratis cursussen aan over uiteenlopende onderwerpen. Gratis dus, maar om eerlijk te zijn, zijn ze helemaal niet zo goed.

Ze bieden een heleboel vreemde en bizarre onderwerpen aan; geen van deze onderwerpen zou je echt willen studeren. Sommige Amerikaanse universiteiten gaan nog een stapje verder en bieden wel héle unieke onderwerpen aan. Ik moest zelf echt flink zoeken voor iets leuks; iets als Literatuur. Laten we zeggen, de Moderne Amerikaanse Roman. Helaas pindakaas! Ik kan wel één of andere vreemde schrijver van de Byzantijnse vrouwenbeweging bestuderen of leren hoe literatuur mijn wetenschappelijke potentieel beïnvloedt. Maar een alledaagse cursus over Literatuur, ho maar. Nou ja. Die was er wel, maar dan moest ik er voor betalen. En daar zit nou net het probleem…

Er zijn echt veel gratis cursussen, maar de meesten hebben banale onderwerpen en volgen dezelfde modules: video, audio en nog meer video. PDF bestanden doorlezen, meerkeuzevragen beantwoorden en dat alles om je maar het gevoel te geven dat je wat geleerd hebt.

Ik heb zelf een paar van deze vragenlijsten geprobeerd en het kwam eigenlijk allemaal neer op gezond verstand, ik had alles goed; en dat zonder iets door te lezen of ook maar een video te hebben bekeken. Het ging over nieuwe vormen van Groene Energie, een onderwerp waar ik regelmatig over lees, maar echt geen specialist in ben. Dus het was wel een leuke cursus, maar zeker niet zinvol genoeg om me er voor in te schrijven. Ik heb me inmiddels voor een heleboel cursussen aangemeld, informatie ontvangen, maar tot nu toe heb ik me, na het doorlezen daarvan, nog voor geen enkele cursus ingeschreven.

Er lijkt dus een tekort aan kwaliteit te zijn.

Interactie

Dit is een speerpunt van MOOCs; de mogelijkheid om te communiceren met je medestudenten. Je weet wel, Facebook groepen, Twitter, Skype enzovoort. [beginrw /][fourcl]

Apple iTunes-U beweert ook dat ze gratis online cursussen aanbieden. Maar dat doen ze niet (..)

Maar serieus, bij de meeste van deze cursussen wordt die interactie helemaal niet gestimuleerd. De meeste cursussen voelen als het lezen van een interessant artikel op Wikipedia of het bekijken van een fascinerend gesprek op TED; dat zal me 20 minuten boeien, maar daarna ga ik iemand Facebooken over het weer of misschien zelfs wel iets nog interessanters doen…

Hetzelfde geldt voor iTunes-U, van Apple; die beweert ook dat ze gratis online cursussen aan bieden. Maar dat doen ze niet, in ieder geval niet een cursus die doelen stelt en een duidelijk leerplan heeft. Veel van deze zogenaamde cursussen zijn gratis, maar ook dit is eigenlijk gewoon een verzameling audio bestanden, video bestanden en een paar, dat dan weer wel, hele coole Apps.

Maar het is op zich niet een goede cursus.

What you pay ($0) is what you get

De Open Universiteit in het Verenigd Koninkrijk heeft een geweldige reputatie. Het staat bekend als de beste universiteit voor thuisonderwijs ter wereld; een gerenommeerde organistie dus. Zij hebben een zeer uitgebreide MOOC, deze heet ‘Open learn’ en ook deze is gratis. Deze MOOC biedt heel mooie dingen. Maar als je dan weer op zoek gaat naar iets passends om te studeren, word je toch steeds in de richting getrokken van de betere studies, waar weer voor betaald moet worden. Waarom? Nou, omdat er bij de gratis cursussen geen erkenning is, geen terugkoppeling van een leraar, en je krijgt slechts fragmenten van een goede cursus.

Conclusie over MOOCs vandaag de dag

Dit is mijn conclusie over MOOC cursussen tot nu toe; ze zijn super voor het ontdekken van interessante feitjes, maar als je echt een serieuze online cursus wilt doen, dan zul je er voor moeten betalen. Daar is ook niks mis mee, maar ik denk dat de MOOC revolutie nog niet heeft plaatsgevonden en in de heel nabije toekomst ook niet plaats zal vinden.

Maar… wat brengt de toekomst?

MOOCs hebben echter enorme potentie om verder door te ontwikkelen en dat zullen ze ook zeker doen, hoewel echte kwaliteit, op enkele uitzonderingen na, niet gratis zal zijn. Of wel gratis, maar dan gesponsord.

Uw scheikunde cursus is mede mogelijk gemaakt door Coca Cola en het Iraakse ministerie van Olie.

Sponsoring.. dat is niet hoe we het willen. Betalen is prima zou je zeggen, alleen is dat voor de rijkere mensen (bij ons in het Westen bijvoorbeeld) nog wel prima te doen. Maar vergeet niet hoeveel mensen elke cent om moeten draaien op deze wereld. En de bedenkers van MOOCs hadden juist in gedachte dat we deze groep mensen nu juist van goed onderwijs zouden kunnen voorzien met MOOCs.

Ga naar TED talks; luister naar de mensen die het hebben over het creëren van gratis onderwijs mogelijkheden voor kansarme kinderen. Daar zijn er nogal wat van. Bijvoorbeeld voor het leren van talen; en andere kleinere online initiatieven voor coöperatief leren.

Shimon Schocken geeft een prachtige presentatie op TED

Hij praat over een zelfstudie die hij, met open licentie van de inhoud, ontwikkeld heeft. Het beschikt over een open structuur, leerdoelen en verbinding en samenwerking met andere personen en bedrijven, die ofwel aan dit project bijgedragen hebben of delen van zijn werk hebben gebruikt bij het ontwikkelen van hun eigen projecten.

Stuk voor stuk geweldig dingen, ik bewonder zijn werk, output en visie.

Hij zegt dit:

“Zelfstandige studenten die deze cursus online volgen, hebben hun eigen grip, hun eigen initiatief en het verbazingwekkende is dat deze mensen zich niks aantrekken van beoordelingen. Zij doen het slechts vanwege één drijfveer. Zij hebben een passie om te leren. En met dat idee in gedachten, wil ik graag wat zeggen over het traditionele beoordelingssysteem op hogescholen. Ik word er niet goed van! Wij zijn geobsedeerd door beoordelen omdat we geobsedeerd zijn over gegevens. Beoordelen neemt alle plezier weg van falen, wat een groot onderdeel van onderwijs is”.

Daar ben ik het helemaal mee eens, traditionele onderwijsmethodes zijn ouderwets en gewoonweg saai! Hoe zit het met al de interessant dingen waar onze kinderen tegenwoordig mee bezig zijn? Al die coole Apps en 3D studieboeken; en iPad/iPods en virtuele brillen! Wie heeft er eigenlijk nog behoefte aan 100 jaar oude lesmethodes en materialen?

K12

Maar ook dat wat Shimon gecreëerd heeft, heeft zo z’n problemen. Hij heeft het later in zijn lezing over één van zijn vele onderwijs cursussen, zijn laatste project; K12 Rekenonderwijs. Deze cursus is een echte MOOC, het maakt gebruik van enorm veel gedeelde technologie en open-source materialen; het is ongelofelijk. En dat is ook meteen de mislukking…

Hij stelt dat de K12 cursus het karakter heeft van zelfstandig leren, leren door te doen en zelfverkenning met maatschappijvormende ‘kansen’ en een hands-on aanpak om te leren. Je kunt de hele cursus thuis volgen met kinderen vanaf 3 jaar en ouder. Door de syllabus te volgen bereik je hogere niveaus, net als een gewone school. Alleen is deze school thuis, in z’n geheel als je wilt. Of, en hier volgt nog een belangrijk punt, door een combinatie van thuisstudie en schooltijd, maar dan wel in K12’s eigen privé scholen.

Ik denk dat hij daarmee zijn doel voorbij geschoten is. Dit soort scholen zijn duur, dus daarmee is het toch zo dat de beste materialen, begeleiding en methodieken alleen beschikbaar zijn voor diegene die het zich kunnen veroorloven. Trouwens, het aantal Apps dat je nodig hebt om de hele cursus thuis of op school te volgen gaat ruim over de honderd!

Voor een drie-jarige!? Dat klinkt toch redelijk geflipt.

Voor niks komt de zon op

De meeste goede cursussen zijn dus niet gratis. En diegenen die wel gratis lijken te zijn, kunnen of moeten geüpgraded worden om alle mogelijkheden te gebruiken; voor deze upgrade moet betaald worden, net als voor alle andere dingen die nodig zijn om het online gedeelte aan te vullen; boeken, bouwstenen, docenten begeleiding en ga zo maar door.

Dit geldt voor het leeuwendeel dus, maar… er zijn uitzonderingen!

Goede voorbeelden bieden de blik op de toekomst

Een top MOOC is English Language Teaching Techniques (ELT-T) MOOC. Het wordt gehost door docenten voor andere docenten en is gratis! Mensen communiceren dagelijks rond ELT-T, op Twitter-discussies, in follow-up Facebook groepen en zelfs live brainstorming groepen; samengesteld uit een 2000-tal deelnemers.

Er zijn vervolg video’s, discussies en meer. Deze mensen zijn geen nerds, het zijn gewoon docenten die gebruik maken van de de top mogelijkheden van MOOCs.

Ter voorbeeld: Sylvia’s blog, één van de docenten die betrokken was bij het opzetten van deze MOOC, waarin ze schrijft over de eerste week. En check deze video van Jason, één van de belangrijkste organisatoren en docenten. Hij heeft in video’s de eerste paar dagen bij gehouden:

Hij legt wat dingen en uit en vertelt van alles wat. Gewoon echt mooi gedaan! Als je dit leest en zelf ook hele goede voorbeelden weet, laat het even weten in een reactie onder dit artikel.

This is the way forward

Ik denk dat deze methode van live en opgenomen video, plus vervolgmaterialen en de mogelijkheid tot contact via sociale media, bijna perfect zijn. Niet alleen voor de docenten maar ook voor allerlei trainingen; van IT tot HR tot persoonlijke ontwikkeling. En tuurlijk, er zullen altijd technische problemen zijn. Zo sprak ik laatst een HR medewerker die mij vertelde dat ze geprobeerd had om een live MOOC link te gebruiken voor een cursus, maar de verbinding werd steeds verbroken. Tsja, er zijn kinderziektes, maar die technische problemen worden steeds minder impactvol. Omdat er steeds betere en gebruiksvriendelijkere technologie beschikbaar komt.

Samenvattend

Wanneer we het beste wat er nu op MOOC gebied is tot standaard verheffen, zoals ELT-T, en vanaf daar doorbouwen met alle nieuwe mogelijkheden die zich continue weer voordoen, dan gaan MOOCs echt serieus impact op grote schaal hebben. Laten we deze MOOCs ‘the real MOOCs’ noemen, en zo hiermee leren echt opnieuw uitvinden.


Let’s go for it! Wie doet er mee?

Lees verder